جــــــــام غـــــــــــــم

دیدی ای دل عاقبت زخمت زدند

گفته بودم مردم اینجا بدند

دیدی ای دل ساقی جانت شکست

ان عزیزت عهد پیمانت شکست

دیدی ای دل درجهان یک یار نیست

هیچ کس در زندگانی غمخوار نیست

دیدی ای دل عاقبت زخمت زدند

گفته بودم مردم اینجا بدند

دیدی ای دل ساقی جانت شکست

ان عزیزت عهد پیمانت شکست

دیدی ای دل درجهان یک یار نیست

هیچ کس در زندگانی غمخوار نیست

من همان دخترک غم زده ي ديروزم

من همان کودک بي تاب براي بودن

که دلش رادراندوه به زنجيرکشيد

وبه اندازه ي دل رنج کشيد

وبه اندازه ي بي معرفتي دردکشيد

تو کجایی سهراب؟اب را گل کردند

چشمهارو بستندوچه با دل کردن

راستی تو کجایی اخر؟

در همین نزدیکی عشق را دار زدند

صبر کن سهرابءقایقت جادارد؟

توي جاده اي كه انتهاش معلوم نيست

 پياده يا سوار بودفرقي نميكنه

اگرهمراهي داشته باشي كه تنهات نزاره

بي انتها بودن جاده برات ارزو ميشه.......

حتي كفش هم اگر تنگ باشد زخم ميكند

واي به  حال دل...

آيد آن روز كه من هجرت از اين خانه كنم

از جهان پرزده در شاخ عدم لانه كنم

رسد آن حال كه در شمع وجود دلدار

 بال و پرسوخته كار شب پروانه كنم

روى از خانقه و صومعه برگردانم

 سجده بر خاك در ساقى ميخانه كنم

حالى حاصل نشد از موعظه صوفى و شيخ

رو به كوى صنعى واله و ديوانه كنم

گيسوى و خال لبت دانه و دامند چسان مرغ

دل فارغ از اين دام و از اين دانه كنم

شود آيا كه از اين بتكده بربندم رخت

 پرزنان پشتبر اين خانه بيگانه كنم

روزگاری   هم   اگر دیوانه ات بودم

گذشت !!!!

 ما گذشتیم گذشت انچه تو باما

کردی

 تو برو  با  دگران  وای  به  حال

 دیگران!!!